بیماریهای خوش خیم پستان:

کیست پستان:

کیست های پستان حفراتی حاوی مایع هستند که اندازه چند میلیمتر تا چند سانتی متر می توانند داشته باشند. کیستها می توانند قابل لمس یا حتی درناک شوند و بطور معمول خطر ابتلا به سرطان پستان ندارند و اکثرا با درمانهای ساده غیرجراحی کنترل می شوند. در مواردی تخلیه ترشحات کیست با سوزن های ظریف لازم می گردد.

بیماری فیبروکیستیک:

بیماری فیبروکیستیک یک اختلال شایع و خوش خیم پستان خانم های جوان و در سن باروری است که گاهی با سفتی و درد پستان تظاهر پیدا می کند. این تغییرات نیز با اطمینان بخشی و رفع اضطراب بیمار و درمانها ی ساده دارویی قابل کنترل است. لازم به ذکر است هدف درمان، کنترل و کاهش علائم بیماری است و تداوم علائم نباید منجر به نگرانی بیمار گردد.

توده های خوش خیم:

اکثریت این توده ها نسبت به سلولهای طبیعی پستان شانس بیشتری از نظر ابتلا به سرطان ندارند ولی پیگیری و مراقبت از آنها توسط پزشک لازم است و در صورت لزوم نمونه برداری سوزنی و گاهی درمان جراحی خارج کردن توده انجام می گردد. از انواع شایع توده های خوش خیم پستان می توان به فیبروآدنوم، آدنوم شیردهی و هامارتوم اشاره کرد که عموما بصورت توده قابل لمس توسط بیمار و یا بصورت توده غیر قابل لمس در بررسی های تصویربرداری نظیر سونوگرافی و ماموگرافی تظاهر پیدا میکنند. این توده ها خوش خیم بوده ولی افتراق آنها از توده های سرطانی با روش های تصویربرداری پستان و یا در مواردی با نمونه برداری سوزنی ( سوزن های ضخیم مخصوص نمونه برداری) لازم می گردد. درمواردی که این توده ها کوچک بوده و شک به سرطان وجود ندارد می توان آنها را جراحی نکرد و با سونوگرافی و معاینه در فواصل زمانی معین از عدم رشد آنها اطمینان حاصل کرد. در برخی موارد نیز خارج کردن توده با جراحی لازم می گردد.

ماستیت و آبسه پستان:

ماستیت بدلیل عفونت بافت پستان با عوامل باکتریال ایجاد می گردد که می تواند با شیردهی نیز مرتبط باشد. علائم آن عبارتند از درد، گرمی و قرمزی قسمتی از پستان و گاهی تب و بی حالی. پس از انجام بررسی هایی جهت افتراق بیماری از برخی انواع سرطان پستان، درمان با نظر پزشک معالج با آنتی بیوتیک خوراکی و گاهی تزریقی انجام می گردد. در مورد بیمارانی که در حال شیردهی هستند پزشک معالج نسبت به قطع شیردهی از آن پستان یا ادامه شیردهی تصمیم گیری می نماید.

در برخی موارد عفونت پستان بصورت آبسه که حفره یا حفراتی پر از ترشحات چرکی هستند تظاهر پیدا می کند. در این موارد علاوه بر اقدامات فوق، تخلیه مایع چرکی با سوزن و در موارد نیاز تخلیه با برش جراحی انجام می گردد.

ماستیت گرانولوماتوز ایدیوپاتیک:

یک بیماری با علت تا حدودی ناشناخته است که در خانم های جوان بصورت توده یا توده های سفت دردناک تظاهر پیدا می کند و همراه با قرمزی و تورم پوست می باشد. علائم این بیماری با سرطان پستان قابل اشتباه است و نمونه برداری سوزنی از بافت پستان جهت اثبات ماستیت گرانولوماتوز و رد کردن سرطان وبرخی بیماریهای دیگر لازم است. این بیماری سیر مزمن دارد و پیش ساز سرطان نمی باشد و درمان آن با داروهای خوراکی جهت کنترل علائم صورت می گیرد. موارد مقاوم به درمان گاهی بصورت التهاب، سفتی و قرمزی شدید بخشی از پستان همراه با زخمهایی که از آنها ترشحات نسجی خارج می گردد بروز می کند. خروج این ترشحات نباید سبب اضطراب بیمار گردد چون گاهی با خارج شدن ترشحات علائم بیماری کاهش می یابد.

مشکلات شیردهی:

زخم و التهاب نوک پستان در دوره شیردهی یکی از مشکلات آزارنده مادران شیرده است. پس از معاینه توسط پزشک جهت درمان اقدامات زیر انجام می گردد: اصلاح الگوی شیردهی نوزاد، تمیز نگه داشتن نوک پستان پس از شیردهی، تخلیه کامل پستان از شیر و در صورت لزوم استفاده از شیردوش و گاهی استفاده از پمادهای موضعی. در صورت وجود علائم عفونی، پزشک آنتی بیوتیک مناسب را تجویز می نماید.

ترشح از نوک پستان:

معمولا ترشحاتی که با فشار و از هردو پستان خارج می گردند و رنگ زرد یا سبز دارند به علت بیماری نیستند و پس از معاینه و اقدامات تصویربرداری با اطمینان بخشی به بیمار کنترل می گردند. ترشحات خونی یا قهوه ای رنگ، خودبخودی و یکطرفه خصوصا اگر همراه با توده در پستان یا فرورفتگی بافت پستان باشند نیازمند بررسی کامل توسط پزشک هستند( سرطان پستان در مواردی می تواند با ترشحات خونی از نوک پستان تظاهر پیدا کند). عامل بسیاری از ترشحات نوک پستان پاپیلوم داخل مجرای شیری است که توده ای خوش خیم است ولی در مواردی نیاز به جراحی و خارج کردن آن است.

اختلالات مادرزادی پستان: شامل فرورفتگی نوک پستان، پستان فرعی، نیپل (نوک پستان) فرعی و ناهنجاری های شدید در ایجاد پستان که منجر به عدم تشکیل بافت پستان (آژنزی) میگردد. این موارد می باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرند و در بسیاری از موارد نیاز به اقدام خاصی ندارند.

ژنیکوماستی:

بزرگ شدن بافت پستان در آقایان ژنیکوماستی نامیده می شود. نوع فیزیولوژیک آن می تواند در مراحل نوزادی، بلوغ و یا پیری رخ دهد و علت آن آفزایش استروژن نسبت به تستوسترون است. این نوع عمدتا بدون مداخله درمانی کنترل می گردد. در نوع پاتولوژیک بدلیل برخی بیماریها یا مصرف برخی داروها افزایش استروژن یا کاهش آندروژن بوجود می آید و منجر به ژنیکوماستی می گردد و درمان شامل اصلاح عامل زمینه ای است و در برخی موارد جراحی برداشتن نسج پستانی اضافی لازم می گردد و گاهی نیز جراحی جنبه زیبایی دارد.